image

เครื่องผูกมัดร้อยรัด เครื่องล่าม โซ่ตรวน ที่นอนเนื่องอยู่ในตัวเราทุกขุมขน

**สังโยชน์ ๑๐ แปลว่า เครื่องผูกมัดร้อยรัด เครื่องล่าม,

     เหมือนกับโซ่ หรือตรวน หรือขื่อ หรือคา   

     มันคือ ....‎อนุสัยกิเลส ที่นอนเนื่องอยู่ในตัวเรา

     ทุกขุมขน ทุกเซลล์ในร่างกายของเรา

**สังโยชน์ ๑๐ เป็นตัวข้อมูลสร้างทุกข์ แล้วมาปั้นเป็นตัวเรา** 

     แต่การปั้นนั้น... มันปั้นให้ตัวมันมี ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ

เมื่อมันปั้นแล้ว มันเปิด เสรีนิดหน่อย....

    *มีตาจะดูอะไร? ก็ดูนะ...

    *มีหูจะฟังอะไร? ก็ได้นะ...

     มันหลอกล่อ... ให้เราตายใจ...

ก็ทำให้เราพูดว่า... ฉันมีอิสระนะฉันอยากไปไหนก็ได้

     จะทำอะไร? ก็ได้ จะกิน จะนอน จะด่าใครก็ได้

นั้นคือ เป็นอิสระอย่างผิวเผิน ...ดูแล้วเหมือนของจริง

     แต่เป็นอิสระปลอม ๆ

ท่านจะกินอะไร? ....จะทำอะไร? ....ท่านคิดได้

     แต่การกระทำนั้น ....เอา‎ข้อมูลมาทำ สั่งให้ใจคิดก่อน

     ใจก็สั่งปากพูด ...สั่งร่างกายทำ ร่างกายจะไม่ขยับเขยื้อนเลย ...ถ้าใจไม่สั่ง

     และใจจะไม่ขยับเขยื้อนเลย ...ถ้าข้อมูลไม่ให้คิด

แต่ทุกวันนี้ พากันไปฝึกที่ใจ  มันไม่พอ.... 

     *‎ต้องเติมข้อมูล... 

     *ต้องสอนข้อมูล... 

     *ต้องเจริญข้อมูล...

     *ไม่ใช่เจริญสติ...

เพราะการที่เราจะทำอะไร?  ใจต้องคิดก่อน

     ถ้าไม่คิดก่อน จะทำอะไรไม่ได้ ...เป็นความคิดเลื่อนลอย ความคิดที่ไม่มีข้อมูลรองรับ

     ความคิดที่เป็นการ "กระทำ" ...จะต้องมีข้อมูลรองรับ

     ความคิดครั้งแรกเลื่อนลอย... เพราะไม่มีข้อมูลรองรับ

แต่‎การกระทำของเรามีข้อมูลรองรับ 

     แปลในปัจจุบันคือ ...‎ความคิดที่ไม่มีเจตนา  เป็น‎ความคิด... เป็นจินตนาการเลื่อนลอย

แต่ความคิดที่‎เป็นการกระทำ เรียกว่า ความคิดมีเจตนา

     ความคิดครั้งแรก เป็นความคิดที่เลื่อนลอยเป็นจินตนาการ

ฉะนั้นเราก็มีจินตนาการ ....ทุกคนมีจินตนาการ

     แต่จินตนาการลงความเห็นว่า ...หนีทุกข์ไปหาสุขทั้งนั้น 

ไม่ว่าจินตนาการระดับไหน? ....เมื่อไร?  

     ‎เพราะจินตนาการเกิดจาก ....จิตใต้สำนึกของท่าน

     ที่ต้องการหนีออกจากข้อมูลนี้ (หนีทุกข์ไปหาสุข)

     มันจึงเป็นจินตนาการ ....ไม่มีข้อมูลรองรับ

     เรียกว่า  ‎ความคิดไม่มีเจตนา...

แต่การ "กระทำ" ของเรา... มีความคิดเป็นเจตนา เพราะมันมีข้อมูลรองรับ

     ที่มันเลื่อนลอยนี้ เพราะไม่มีข้อมูลรองรับ ...เหมือนคนบ้า *เพราะจินตนาการตลอด

อะไร คือ จินตนาการ....

     ก็คือ การหนีทุกข์ไปหาสุขตลอดทุกลมหายใจ

ใจเรานี้ อยากพัฒนาความคิด ไม่มีเจตนา... ให้เป็นความคิด ที่มีเจตนาให้ได้

     แต่มันพัฒนาไม่ได้  เพราะไม่มีข้อมูลรองรับ...

มันทำไม่ได้ มันเลยเป็นความคิดที่เป็น "ความหวัง" มาตลอด... ‎

     หวังหนีทุกข์ไปหาสุข  อยากได้ของดี ๆ

จิตใต้สำนึก... จึงเป็นจินตนาการ 

     ถ้าไม่มีจิตใต้สำนึก  จินตนาการไม่ได้ ....เป็นข้อมูลเดิม

     ความคิดที่มีเจตนาประกอบ คือ "กรรม"

เลื่อนลอยอย่างไรก็เป็นการ หนีทุกข์ไปหาสุข เป็นพื้นฐาน

     นี้คือความลับของท่าน.... ที่ต้องการ.... หนีทุกข์ไปหาสุข คือนิพพาน....

Powered by MakeWebEasy.com