image
ท่องไม่เที่ยงเกิดดับมากขึ้น ๆ เราก็จะแก้ไขปัญหาชีวิตได้ทุกชนิด
 
หน้าที่ของเราคือ #‎ท่องไม่เที่ยงเกิดดับ

     ถ้าท่องไม่เที่ยงเกิดดับ มันจะมีข้อมูลมากขึ้น ๆ มีความจริงมากขึ้น ๆ

     ความจริงทั้งหลาย ทั้งปวง ก็จะหลั่งไหลเข้ามาหาเรา ไม่ขาดสาย

เมื่อไหลเข้ามาแล้ว เราก็จะแก้ไขปัญหาชีวิตได้ทุกชนิด

     เพราะคนที่มาหาเรานั้น คือคนที่ไม่มีปัญหา 

     คนที่มีปัญหา จะไม่มาหาเรา มันสบายทั้งขึ้น ทั้งล่อง

     เพราะ *เหม็นดูดเหม็น  *หอมดูดหอม

     *แมลงวันอยู่กับแมลงวัน  *ผึ้งอยู่กับผึ้ง มันแยกกันเลย

ถ้าท่องไม่เที่ยงเกิดดับมากเข้า ๆ

     คนที่มีปัญญา... ก็จะหลั่งไหลมาหาเรา

     คนที่ไม่มีปัญญา (ทางธรรม) จะหนีไป...

     มันจะขจัดกันโดยธรรมชาติ...

ข้อมูลหรือเหตุปัจจัยที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้แล้ว มาสอนเรานี้

     ‎เป็นข้อมูลที่สร้างสุขดับทุกข์ มันจำเป็นสำหรับชีวิตเรามาก

     เพราะถ้าเราไม่ใส่ข้อมูลความจริงนี้

     เราจะแก้ไขปัญหาชีวิต ไม่ได้

     ทุกวันนี้เรา "หลง" ว่าเราแก้ปัญหาของตัวเองได้..

     ผิดเพราะ....  

     *เราแก้จากความรู้สึก 

     *แก้ตามความคิดเห็น

     *แก้จากที่ผิดไปหาที่ผิด

     *ไม่ได้แก้ตามความจริงที่พระพุทธเจ้าบอกไว้

     เพราะการที่ไม่ศึกษาเรียนรู้คำสอนพระพุทธเจ้า

     (อ่านพระไตรปิฎก ๖ จบ ถึงจะเข้าใจ).... 

     หาว่าคร่ำครึ ล้าสมัย...  เป็นเรื่องของคนแก่  

     ท่านพลาด ‎อย่างมหันต์ (ผลเสียอย่างร้ายแรง)

     ชาวโลกถึงพลาดตั้งแต่เริ่มต้น

ว่า เห็นพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าเป็นเรื่องของคนแก่...

     ที่จริงแล้วคนแก่ไม่ต้องเรียนรู้ก็ได้ ...เพราะไม่นานก็ตายแล้ว

     คนหนุ่มคนสาว ที่ต้องมีอายุอีกนาน จะต้องศึกษาเรียนรู้

สิ่งสำคัญของพระธรรมคำสอนนี้ ต้องเป็นคนหนุ่มคนสาว

     เพราะเขาต้องมีชีวิตอยู่สร้างสรรค์อีกนาน...

     ถ้าเขาไม่มีข้อมูลพระธรรมคำสอนพระพุทธเจ้า

     เขาจะไม่สามารถ  ‎*สร้างสุขดับทุกข์ได้  ปัญหาชีวิตก็แก้ไม่ได้

ท่านจะเรียนมหาวิทยาลัยไหน ๆ ในโลก

‎ท่านก็มีแต่ข้อมูลสร้างทุกข์อย่างเดียว #‎จะไม่มีข้อมูลสร้างสุขเลย

คนเรานั้น เกิดมาต้องการข้อมูลสร้างสุข ...แต่ทำไม?

     เราจึงต้องตระเวนไปหาแต่ข้อมูลสร้างทุกข์ มาเป็นข้อมูล ในการแก้ไขปัญหาชีวิต

ก็เพราะความไม่รู้ (อวิชชา)....

     ทุกคนอยากหนีทุกข์ ไปหาสุข **แต่เราไม่เข้าใจพฤติกรรมของเรา**

     อยากไปท่องเที่ยว อยากไปดูนั่น ดูนี่... นั้นคือ การหนีทุกข์ ไปหาสุข

เพราะอยู่กับที่มันทุกข์  ต้องไปหาสุขกับที่อื่น ...มันผิด!

     ที่ผิดคือ  *เป็นการหนีทุกข์ไปหาทุกข์*

     (เพราะมันไม่มีสุขที่แท้จริง เป็นสุขชั่วคราว)

     หรือเรียกว่า หนีทุกข์มาก... ไปหาทุกข์น้อยเท่านั้น

ไม่มีที่ไหน ๆ ในโลก  มีที่นี่ที่เดียว ที่หนีทุกข์ แล้วได้พบสุขถาวร

‎     คือ พระธรรมคำสอนที่ถูกต้อง ของพระพุทธเจ้าเท่านั้น

     ในโลกจักรวาลเป็นระบบ #‎หนีทุกข์ไปหาสุขทั้งหมด

ทุกคนมีสัญญาความจำ มีนิสัยสันดานอยู่ในตัวเรียบร้อยแล้ว

     นิสัยสันดานพระพุทธเจ้าเรียกว่า คือ #‎วิบากกรรม 

     ภาษาปัจจุบันเรียกว่า  ‎*ข้อมูล* 

     เมื่อเราใส่ข้อมูลสร้างสุข (ท่องไม่เที่ยงเกิดดับ) ชีวิตเราก็สุข และแก้ไขปัญหาได้ทุกชนิด

นี่คือ พระธรรมคำสอนที่ถูกต้องแท้จริง ที่พระพุทธเจ้าสอนไว้…..

Powered by MakeWebEasy.com