image
ตัวของเรามีสองตัว ที่ซ้อนทับกันอยู่

....*ตัวที่ ๑  คือ ร่างกายของเราทั้งหมด

   *ส่วนตัวที่ ๒ คือ จิตใจของเรานั้นแหละ

     เมื่อกายกับใจอยู่ด้วยกัน เรียกว่า “มีชีวิต”

....ความต้องการของ ๒ ตัวนี้ แตกต่างกัน

    บางอย่างมีขีดจำกัด บางอย่างไม่มีขีดจำกัด

....เช่น เวลาดื่มเหล้า เมื่อดื่มมาก ๆ

    ตัวร่างกายแสดงอาการ  พอแล้วรับไม่ไหว บางครั้งอาเจียน

    แต่จิตใจ หรือตัวความอยากนั้นไม่พอ... ต้องการอีก

....เมื่อ ๒ ตัว นี้ขัดแย้งกัน ตัวชีวิตก็เดือดร้อน อาเจียนเดินไม่ไหว

    ลักษณะของความเป็นคนไม่มีเหลือ มีลักษณะเหมือนสัตว์เดรัจฉาน

....เมื่อตัวชีวิตกับตัวความอยาก ไม่สมดุลกัน

    ตัวชีวิต.... จะเดือดร้อนตลอดเวลา

    เพราะร่างกายมีขีดจำกัด ในการรับ แต่ตัวจิตใจไม่มีขีดจำกัด

    ดังพระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า ...แม่น้ำเสมอความอยากไม่มี

....เมื่อ ๒ ตัวขัดแย้งกัน วิถีชีวิต หรือความเป็นอยู่ของบุคคลนั้น ๆ

    ก็จะมีแต่ปัญหา ...เครียด เกิดความทุกข์ตลอด

    ร่างกายหรือตัวชีวิตรับไม่ได้ แล้วเกิดการเจ็บป่วยขึ้น

    ๙๐% ของอาการป่วยของคนเกิดจาก ๒ ตัวนี้ขัดแย้งกัน

....ทำให้ร่างกายอ่อนแอ ...เชื้อโรคภายนอกทำลายเราได้ง่าย

    นอกจากเจ็บป่วยในทางกายแล้ว ...ตัวจิตใจก็ป่วยด้วย

    เพราะสะสมปัญหาขึ้นทุกวัน ๆ ด้วยความอยากหรือตัณหา หาที่สุดไม่ได้

....เมื่อแก้ไขปัญหาที่ตัวเองสร้างขึ้นไม่ได้... ก็ตัดสินใจฆ่าตัวตาย

    นี่คือความขัดแย้ง... ของร่างกายและจิตใจ หรือตัวชีวิตของคน

Powered by MakeWebEasy.com