image

ชีวิตเราต้องตั้งสมมุติฐานไว้ว่า พรุ่งนี้เราต้องตาย ถ้าเราไม่ตั้งไว้อย่างนี้เราก็จะประมาท

ฉันยังไม่ตายง่าย ๆ ก็จะทำตัวสำมะเลเทเมา หาความพอใจ ไม่พอใจ

     จะเพิ่มเติมภพชาติใหม่ พาตัวเองไปแดนเกิดใหม่ ไปนรกเดรัจฉาน 

     แล้วจะกลับมาเป็นคนไม่ได้อีก

     เป็นตามเหตุ ตามปัจจัยที่มาประชุมกัน

     ปัจจัยของเดรัจฉานมาประชุมกัน เราก็จะเกิด เป็นเดรัจฉาน 

     เหตุปัจจัยของความเป็นคน มาประชุมกันในใจเรา เราก็มาเป็นคน

แต่ทุกวันนี้พวกเรามีแต่ทำเหตุปัจจัยให้เกิดเป็นเดรัจฉานเก็บไว้ในใจ

     ไม่ได้เอาเหตุปัจจัยของความเป็นคน มาเก็บไว้เหมือนเดิม 

     ก็หมายความว่า เราเกิดมาเป็นคนชาตินี้ เราลืมตัวเราเองเลยนะ 

     ลืมสนิทว่าเราเกิดมาเป็นคน เพราะเหตุปัจจัย ที่เราทำมาของความเป็นคน หมดแล้วหมดเลยนะ

     เพราะท่านมี ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ แล้วเป็นแหล่ง สร้างการเกิดของท่านใหม่

เมื่อตาเห็นรูป แล้วเกิดความพอใจ ไม่พอใจ ตายไปก็เป็น หมู หมา เป็ด ไก่ นรกอเวจี 

     แต่ถ้าตาเห็นรูป ‪แล้วไม่เที่ยงเกิดดับ  ก็ มนุษย์ เทวดา

     แต่ทำไมเราถึงไม่อยากท่อง ความอยากท่องทำไมมีน้อย

     มันมีแต่ความไม่อยากท่อง

     เพราะความไม่อยากคือ ความโง่  ความอยากท่อง‪คือ ความฉลาด

     ในตัวเราความโง่จะมีมากกว่าความฉลาด

     แล้วเราก็จะเก็บเอาความพอใจ ไม่พอใจเข้าไปโดยอัตโนมัติ

หน้าที่ของเราคือ ท่องไม่เที่ยงเกิดดับ เป็นหน้าที่ชีวิตของเรา

     ที่จะต้องข้ามพ้นทุกข์ให้ได้ ในเวลาที่เหลืออยู่ทำ  ตั้งแต่วันนี้

     เพราะพรุ่งนี้เราต้องตาย เราไม่รอด ไม่พรุ่งนี้ ก็พรุ่งนี้ พรุ่งนี้

แต่วันนี้เรายังมีชีวิตอยู่  ก็ไม่ประมาท 

     ทำเหตุทำปัจจัยของความเป็นคน มาประชุมกัน

     คือ ท่องไม่เที่ยงเกิดดับ 

     ภพต่อไปของเรา  ก็เกิดมาเป็นคนอีก  ตามเหตุตามปัจจัย

Powered by MakeWebEasy.com