image
ชีวิตเราต้องตั้งสมมุติฐานไว้ว่า พรุ่งนี้เราต้องตาย ถ้าเราไม่ตั้งไว้อย่างนี้เราก็จะประมาท
 
       ฉันยังไม่ตายง่าย ๆ ก็จะทำตัวสำมะเลเทเมา หาความพอใจ ไม่พอใจ
       จะเพิ่มเติมภพชาติใหม่ พาตัวเองไปแดนเกิดใหม่ ไปนรกเดรัจฉาน 
       แล้วจะกลับมาเป็นคนไม่ได้อีก
       เป็นตามเหตุ ตามปัจจัยที่มาประชุมกัน
       ปัจจัยของเดรัจฉานมาประชุมกัน เราก็จะเกิดเป็น *เดรัจฉาน 
       เหตุปัจจัยของความเป็นคน มาประชุมกันในใจเรา เราก็มาเป็น *คน
       แต่ทุกวันนี้พวกเรามีแต่ทำเหตุปัจจัย ให้เกิดเป็นเดรัจฉานเก็บไว้ในใจ
       ไม่ได้เอาเหตุปัจจัยของความเป็นคน มาเก็บไว้เหมือนเดิม 
       ก็หมายความว่า เราเกิดมาเป็นคนชาตินี้ เราลืมตัวเราเองเลยนะ 
       ลืมสนิทว่าเราเกิดมาเป็นคน เพราะเหตุปัจจัย ที่เราทำมาของความเป็นคน *หมดแล้วหมดเลยนะ
       เพราะท่านมี ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ แล้วเป็นแหล่ง *สร้างการเกิดของท่านใหม่
       เมื่อตาเห็นรูป แล้ว *เกิดความพอใจ ไม่พอใจ ตายไปก็เป็น หมู หมา เป็ด ไก่ นรกอเวจี 
       แต่ถ้าตาเห็นรูป ‪แล้ว *ไม่เที่ยงเกิดดับ  ก็ มนุษย์ เทวดา
       แต่ทำไมเราถึงไม่อยากท่อง ความอยากท่องทำไมมีน้อย
       มันมีแต่ความไม่อยากท่อง
       เพราะ *ความไม่อยากคือ ความโง่  *ความอยากท่อง‪คือ ความฉลาด
       *ในตัวเราความโง่จะมีมากกว่าความฉลาด
       แล้วเราก็จะเก็บเอาความพอใจ ไม่พอใจเข้าไปโดยอัตโนมัติ
       หน้าที่ของเราคือ ท่องไม่เที่ยงเกิดดับ เป็นหน้าที่ชีวิตของเรา ที่จะต้องข้ามพ้นทุกข์ให้ได้ ในเวลาที่เหลืออยู่ ทำตั้งแต่วันนี้
       เพราะพรุ่งนี้ *เราต้องตาย *เราไม่รอด *ไม่พรุ่งนี้ ก็พรุ่งนี้ พรุ่งนี้
       แต่วันนี้เรายังมีชีวิตอยู่  ก็ไม่ประมาท
       ทำเหตุทำปัจจัยของความเป็นคน มาประชุมกัน
       คือ *ท่องไม่เที่ยงเกิดดับ 
       ภพต่อไปของเรา  ก็เกิดมาเป็นคนอีก  ตามเหตุตามปัจจัย
Powered by MakeWebEasy.com